U porti Hrama Svetog Save u Blažuju druženje Ilidžanaca uz pjesmu i igru

Izvor: RTRS

Zavičajno udruženje Ilidžanaca i prijatelja Ilidže nastavilo je tradiciju organizovanja druženja u porti Hrama Svetog Save u Blažuju, koji je proteklih 126 godina bio saborno mjesto srpskog naroda.

Služen je pomen Srbima sahranjenim u porti hrama, koji su stradali u Drugom svjetskom i Odbrambeno-otadžbinskom ratu. U toj federalnoj sarajesvkoj opštini danas Srba gotovo da nema, raseljeni su tokom rata i nakon potpisivanja Dejtonskog sporazuma.

Prva nedelja poslije Petrovdana, je datum okupljanja Ilidžanaca u porti hrama čiji su temelji osveštani na Petrovdan 1896. Stariji Ilidžanci pamte dane kada se proslavljalo u centru Ilidže, a danas skromno u porti hrama. Slike prošlog vremena ostale su u sjećanju Milana Pejića.

– Ovo je čista emocija. Poštovanje prema precima ovde su zemni ostaci mog đeda i strica koji su ubijeni 41 godine. Ovde su mnoge moje komšije i red je da se tome oda dužno poštovanje. Kad smo formirali udruženje namjena je bila upravo to, da se njeguje tradicija ovoga kraja – kaže Pejić.

Među stradalnicima ovog kraja u Drugom svjetskom ratu bio je Relja Spahić, mladi paroh hrama Svetog Save koga su ustaše ubile ’41 godine. Na strijeljanju mu je naređeno da klekne što je odbio rekavši da kleči samo pred Bogom.

– Sveštenik Blažujski je 1941. godine sa 25 najuglednijih domaćina ovoga kraja oveden na streljanje u Butmir i 1951. godine njihovi posmrtni ostaci prenijeti su u portu hrama Svetog Save ovdje gdje se i danas nalaze. Od strane SPC 2008. godine uvršten je u red svetitelja naše crkve – rekao je Darko Danilović paroh blažujski.

Iako je današnja stvarnost potpuno drugačija od prošlih vremena, najmlađi u narodnim nošnjama kulturno zabavnim programom podsjetili su kako je Petrovdan nekada obilježavan.

I posljednji Srbi na Ilidži kažu da razmišljaju o odlasku sa svojih imanja na kojima ih je ostalo manje od stotinu.