Sat. Oct 1, 2022
ћирилица /latinica

Darko Kovačević: U životu treba pronaći balans između zanimanja, hobija i fobija

Foto: M. Milidrag

Izvor: gradistocnosarajevo.net

Profesor, doktor, lektor, lingvista, prevodilac, muzičar, novinar, fotograf… Darko Kovačević, umjetnik sa širokim opusom interesovanja i osoba koja svaki svoj hobi nastoji da dovede do savršenstva. Za sve pronalazi dovoljno vremena, a uz sve obaveze koje ima izgleda kao da priželjkuje nove.

Doktor lingvističkih i književnoistorijskih nauka rođen je u Sarajevu gdje upisuje osnovnu školu, a potom kao odlikaš završava Gimnaziju „Ilidža“. Takođe, završava Srednju muzičku školu „Ilidža“ sa prosjekom 5.0. Briljantno školovanje nastavlja na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Istočnom Sarajevu na Odsjeku za engleski jezik i književnost i uporedo studira Muzičku akademiju.

Posdiplomski magistarski studij iz književnosti upisuje 2003. godine, a 2009. prijavljuje doktorsku tezu na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Istočnom Sarajevu, koju brani 2014. godine. Naredne godine prijavljuje i drugu doktorsku tezu na Filozofskom Fakultetu Univerziteta u Novom Sadu te je brani 2016.g.

Foto: J. Bakula
  • Diplomirali ste na Odsjeku  za engleski jezik i književnost. Nakon toga ste magistrirali književnost  pa dva puta doktorirali: prvi put književnost, a drugi put jezik. Da li je engleski jezik bio vaš prvi izbor, s obzirom na to da se bavite fotografijom, muzikom i, na određeni način, novinarstvom, osim egzistencijalno primarnog rada na Elektrotehničkom fakultetu Univerziteta u Istočnom Sarajevu u zvanju vanrednog profesora za užu naučnu oblast Specifični jezici (anglistika)?

Engleski jezik nije bio moj prvi izbor, već nešto što sam, u prvim godinama poslije rata u BiH upisao kako bih odložio (tada obavezno) služenje vojnog roka i istovremeno studirao nešto dok se spremim za polaganje prijemnog ispita za studiranje na Muzičkoj akademiji, što mi se tada bilo nametnulo kao prioritet, budući da studij novinarstva, koji me je u to vrijeme objektivno najviše interesovao, nije postojao u univerzitetskom okruženju koje je u tom trenutku meni bilo finansijski i tehnički dostupno. Međutim,  niz okolnosti, uglavnom povoljnih, doveo je do toga da mi bavljenje engleskim jezikom postane primarno zanimanje, gdje kroz nastavnu i prevodilačku djelatnost, ali i kroz naučno-istraživački rad obezbjeđujem vlastitu egzistenciju i uslove za dalje profesionalno napredovanje i usavršavanje.

Foto: epizoda podkasta
  • Diplomirali ste i na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Istočnom Sarajevu, svirate gitaru,  kada se javila ljubav prema muzici?

Budući da je Mišo (moj tata) aktivno svirao gitaru i bio ozbiljan slušalac muzike i kolekcionar gramofonskih ploča i audio kaseta, muzika je u mom životu realno prisutna od rođenja, a naknadni afiniteti, razvijanje ukusa, žanrovsko orijentisanje roditeljsko usmjeravanje i bezrezervna podrška kad god je to bilo potrebno doveli su do toga da završim osnovnu i srednju muzičku školu, a potom i upišem i završim i Muzičku akademiju. Nažalost, uprkos tome što je gitara instrument koji me je uveo u muziku i samim tim se nalazi u centru mog muzičkog interesovanja, zbog nedostatka adekvatnog nastavnog kadra i, samim tim, nepostojanja odsjeka za gitaru na Muzičkoj akademiji u vrijeme kad sam je upisao, završio sam studij na Odsjeku za opštu muzičku pedagogiju. Međutim, i dalje, aktivno sviram i vježbam gitaru, kako u okvirima akademske muzike, tako i u domenu različitih žanrova popularne muzike kojima sam naklonjen.

  • Nedavno ste organizovali izložbu fotografija pod nazivom „Koncert Koncept 2: Back“, jeste li zadovoljni reakcijama posjetilaca, možemo li uskoro očekivati još izložbi?

Izložba koju pominjete predstavlja drugi dio ciklusa fotografija koji je proizašao iz više od petnaest godina mog amaterskog bavljenja koncertnom fotografijom. Serija Back prikazuje portrete izvođača koji na koncertima djeluju u pozadini, iz zadnjeg plana organizacije bine. Prethodila joj je serija Front, gdje su prikazani portreti izvođača koji na koncertima djeluju u prvom planu izvođačke interakcije s publikom, a negdje na jesen će biti izložen i treći dio ciklusa, pod nazivom Stage. Takođe, u planu imam i izložbu potretnih fotografija, kao i izložbu panoramskih, pejzažnih  i arhitekturalnih fotografija koje sam načinio različitim mobilnim telefonima prilikom vožnji biciklom.

Foto: M. Ivković
  • S obzirom na to da imate širok spektar interesovanja, koliko se prožima sve čime se bavite i gdje najviše pronalazite inspiraciju?

Smatram da je u životu veoma važno pronaći dobar balans između zanimanja, hobija i fobija. Pri tome taj balans ne može biti konstantan, već je u fazi stalnog prožimanja sva tri elementa, na takav način da se oni, u zavisnosti od konkretne situacije, uzajamno podržavaju, dopunjavaju, potiskuju ili odbijaju. U načelnoj, neumitnoj i konstantnoj težnji ka materijalnom očuvanju i, po mogućnosti, unapređivanju lične egzistencije kroz aktivnosti i djelovanja koja to omogućuju, suštinski je bitno imati i one druge, koji služe kao distrakcija i svojevrstan tematski ventil i iskorak. Kada je riječ o  inspiraciji, ona se nalazi svuda, pitanje je samo u koju svrhu će se iskoristiti, sa kojim ciljem i na koji način, što, opet, zavisi od užeg ili šireg konteksta određene aktivnosti, stanja, događaja, raspoloženja ili situacije.

  • Trenutno snimate podkaste, kako ste došli na ideju da pokrenete ovaj projekt i da li ste imali neki poseban cilj kada ste odlučili da započnete raditi na njemu?

Podkast (ImpressonalitiesPodcast – https://www.youtube.com/ImpressonalitiesPodcast) sam pokrenuo krajem marta, nakon nekoliko mjeseci razmišljanja, planiranja i aktivnog slušanja podkasta (Agelast, Belgrade Backstage Pass, Put u plus, Fusnota i drugi). Mislim da su se u podsvjesnoj pozadini takve odluke velikim dijelom našle moje neostvarene novinarske ambicije (zbog njih sam, 2017. godine, pokrenuo i onlajn magazin magare.info), ali ne mogu reći da Impressonalities Podcast sam po sebi ima neki poseban cilj izvan okvira istinskog zadovoljstva doživljenog prilikom razgovora sa zanimljivim sagovornicima. Inače, riječ je o potpuno nekomercijalnom projektu koji realizujem vlastitom opremom i u kome se nalazim u svim ulogama, od voditelja razgovora, preko snimatelja, ton-majstora i montažera pa do osobe zadužene za marketing, promociju i postavljanje epizoda na streaming platforme, bilo u formi videa (YouTube) ili čisto zvučnih zapisa (Spotify, Deezer, Google Podcasts). Nemam studio, tako da sam epizode do sada snimao na različitim lokacijama, od prostorija u okviru zgrade u kojoj radim, preko vlastite dnevne sobe, otvorenih i zatvorenih prostora u okviru Matične biblioteke i Kulturnog centra Istočno Sarajevo (mnogo hvala Nataši Kulašinac i Mladenu Jankoviću na tome) do enterijera i bašte Mr. Elephant-a (beskrajna zahvalnost menadžmentu i osoblju na strpljenju) i prostorija Studija Soba mog velikog prijatelja i dragog kolege Peđe Harta.

  • Kako su ljudi reagovali na Vaš rad i na koji način pronalazite sagovornike za podkast, da li imate teme na koje se posebno referišete ili prostora dajete svim životnim temama i događajima?

ImpressonalitiesPodcast do sada ima nešto više od 20 snimljenih i postavljenih epizoda i reakcije onih koji su te epizode pregledali, preslušali ili djelimično okrznuli nekim čulom su pozitivne, uz neizbježne i često opravdane sugestije usmjerene ka poboljšanju audiovizuelnog identiteta samog podkasta i unapređivanju njegovog marketinškog aspekta kroz različite vidove promocije koji bi ga učinili vidljivijim većem broju potencijalnih gledalaca i/ili slušalaca. Sagovornike sam, do sada, prvenstveno birao među prijateljima, poznanicima i kolegama čiji rad i djelovanje poznajem, poštujem i smatram zanimljivim, ali bilo je i nekoliko slučajeva da me prijatelji i kolege koje znaju da radim podkast usmjere na neku potencijalno zanimljivu ličnost ili me s njom direktno povežu. Bez izuzetka su to osobe koje misle svojom glavom, imaju šta da kažu i ostavljaju trag u sredini u kojoj žive. Nemam teme na koje se posebno referišem, ali moram biti iskren i reći da goste i gošće primarno biram iz oblasti sa kojima moje obrazovanje i interesovanja imaju nekih dodirnih tačaka. Poenta je da se u svakoj epizodi ispriča nešto lijepo i dobro i da na kraju svake od epizoda nikoga ne boli stomak ili glava od onoga što je u njoj rečeno i predstavljeno.

  • Koliko su mladi na području našeg grada zainteresovani za fotografiju, muziku i umjetnost generalno?

S obzirom na generalnost navedenog pitanja, ali i kontinuiranu dinamičnost i promjenjivost svijeta koji nas okružuje, relativno mi je teško dati odgovor na navedeno pitanje. Hiljade fotografija nastaju u svakom trenutku, muzika se svuda sluša, na mnogim mjestima se i svira, izvodi, uvježbava ili računarski generiše, interesovanje za umjetnost sasvim sigurno postoji, ali, u dobu brzih audiovizuelnih formata, sveopšte „društvenomrežnosti“, sažetih informacija, kompresovanog multitaskinga i činjenice da pažnja mladog čovjeka usmjerena na jedan sadržaj u prosjeku može da traje najviše dvije minute, vrijeme koje tek dolazi pokazaće koliko je sve to duboko i odraz istinskog interesovanja, a koliko pitanje trenda, uklapanja u norme određenih društvenih grupa i želje da se bude priznat i prihvaćen u okviru njih.


Filter 2019